گرچه گهر بر سر تاج افسرست * تو گهر « 1 » و تاج ترا بَر سرست گوهر تاج تو شب افروز باد * تاج خلافت به تو فيروز باد رحمت واسعهء رحمانى كه موصّل هر طالب به مطلوب و نعمت سابغهء ربّانى كه لايح از فحواى وَ يُتِمُّ نِعْمَتَهُ عَلَيْكَ وَ عَلى آلِ يَعْقُوبَ [ 12 / 6 ] است ، چنان « 2 » اقتضا فرمود كه بر منهجى كه رتبت كبراى نبوّت و رسالت از اسرائيل اللّه ، يعقوب دل آگاه كه حارز « 3 » منقبت وَ إِنَّهُ لَذُو عِلْمٍ لِما عَلَّمْناهُ [ 12 / 68 ] بود به نبى اللّه يوسف كه صاحب مكنت وَ كَذلِكَ مَكَّنَّا لِيُوسُفَ فِي الْأَرْضِ [ 12 / 21 ] است ، انتقال « 4 » يافت . عطيّهء جزيلهء ملك و خلافت و موهبت ( 28 - پ ) جليلهء سلطنت و ايالت از حضرت اعلى يعقوب خانى به عالى حضرت خلافت پناه ، يوسف ثانى ، خلاصهء دولت كيانى ، سرو بوستان انوشيروانى ، سايهء اخصّ الهى « 5 » مظهر رحمت عامّ غير متناهى ، وارث حشمت كيخسروى ، خافض رفعت كسروى ، مالك خطّهء عالم ، خطّ امان بنى آدم ، صبح غرّاء سعادت ، خورشيد اوج سيادت ، درّ لامع بحر « 6 » اقبال ، درّى ساطع فلك جلال ، شكوفهء بوستان اشراف ، بوستان شكوفهء الطاف ، طغراى معلّاى وَ آتَيْناهُ الْحُكْمَ صَبِيًّا [ 19 / 12 ] مشرّف به منقبت منقصت « 7 » زداى وَ لَمْ يَكُنْ جَبَّاراً [ عَصِيًّا ] « 8 » [ 19 / 14 ] شعر [ عربى ] سرىّ ترقّى في مبادى « 9 » انتشائه * على ذروة تامت « 10 » لديها « 11 » الاكابر و من فاق اشياخ الملوك لدى الصّبا * فكيف لدى ايفاعه « 12 » و هو كابر اوفر الملوك مقدارا و اكثرهم آثارا و اطهرهم اصلا و اشهرهم عدلا ، فهو و ان كان

--> ( 1 ) . PK : گوهر ( 2 ) . P : چنانچه ( 3 ) . K : حارث ( 4 ) . P : انفعال ( 5 ) . KP : الآهى ( 6 ) . P : به معجز ( 7 ) . KF : منقضت ( 8 ) . PF : جبارا شقيا ؛ K : لم يجعلنى جبارا شقيا ؛ با توجه به قرآن مجيد و عبارت قبل تصحيح شد . ( 9 ) . P : ينادى ( 10 ) . P : على رزدة قاسمت ؛ K : قامت ( 11 ) . P : لدى ؛ K : لدينا ( 12 ) . P : ايقاعه ؛ K : ابقاعه